Αυτογνωσία

2020 Η Ώρα της Παύσης

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr
«Όλα μας τα ‘παν οι Σοφοί και με το Παραπάνω
κορώνα γράμματα η Ζωή μα εγώ το κέρμα Χάνω
Βλέπω τους φίλους τους παλιούς να λένε δεν πειράζει
Ψυχή που δεν αμάρτησε ποτέ της δεν Αγιάζει..»

«Είναι Σκοτάδι» Σωκράτης Μάλαμας

 

Η Φρεγάτα έχει λύσει κάβους και πλέει αβίαστα μέσα στο λιμάνι. Αφήνει πίσω σιγά σιγά τα γνώριμα νερά του ναυστάθμου, εξακολουθεί ωστόσο να πλέει εντός των φυσικών ορίων του κόλπου, γη ολούθε δεξιά και αριστερά, γη που εξακολουθεί να επιμένει, να οριοθετεί το κύμα που σπρώχνει μπροστά στην αγωνία του να αφρίσει.

Τα Τέσσερα Στοιχεία σε Παρουσία: η Γη Στεγάζει, το Νερό Περιθάλπει, Καταπραΰνει, ο Αγέρας Εγείρεται, Επεκτείνει, το Πυρ Φωτοβολεί, Μεταδίδει.

Στον Ορίζοντα ανατέλλει ο Οιωνός που φέρνει το Γεράκι: η Ώρα της Παύσης, η Λεπτή Κλωστή της Ισορροπίας, η Χρυσή Τομή.

Είναι η ακριβής Οριακή στιγμή ανάμεσα στην εισπνοή και την Εκπνοή, η Παύση ανάμεσα στα διαδοχικά ΟΜ, η Οργασμική Έκσταση πριν την έκρηξη, η Σιγή πριν ο κεραυνός σχισει στα δύο την Κοσμική Πλάση.

Η Απόλυτη Ταλάντωση του Γιάνγκ πριν γίνει Γιν, η στιγμή που ο Ιερέας σηκώνει μπροστα από την Τράπεζα το Δισκοπότηρο της Θείας Μετάληψης, ο Βασιλιάς βροντά με Δύναμη το Σκήπτρο στη Γη, ο Ικέτης Γονατίζει, ο Μαέστρος Αδράχνει το Διαπασών, ο Στρατηγός Υψώνει μπρος από το στράτευμα το Ιερό Σπαθί.

Λίγο πριν το Νερό στο Φράγμα Υπερ-χειλίσει, πριν ο Κύβος φθάσει στο Ερρίφθη, πριν το Χρυσό Μήλο των Εσπερίδων Αγγίξει τη Γη, πριν η Άρια της Ντίβας στη Σκάλα Αντ-ηχήσει, πριν ο Nataraja το Πόδι Πατήσει, πριν ο Παγετώνας σκεπάσει με Ψύχος τη Γη, πριν ο Ήλιος στο Σύμπαν Ανα-τείλει, πριν η Ψυχή αφήσει την Ύστατη Πνοή, πριν το Ηφαίστειο Εκραγεί, πριν η μέλλουσα Μάνα Αντέξει να φθάσει στην τελική Εξ-ώθηση.

Σιγή..

Σιγή Κοσμική..

Και στη Σιγή Υπάρχει Πάντα Δύναμη..

Η Φρεγάτα ρίχνει τις μηχανές στο ρελαντί: το Νερό σπρώχνει τις δίνες προς τα πίσω αφρίζοντας.
Το Παρελθόν αφήγημα που έχει τελειώσει, το Μέλλον ένα υφάδι στον Ορίζοντα που μέλλει να ξετυλιχθεί,
στον αέρα διάχυτη η Όσμωση της καταιγίδας που πλησιάζει, η Στιγμή Μεγαλειώδης, Μοναδική..

Η Ενέργεια έχει υπερβεί τη στιγμή της Μεταμόρφωσης, η μπουκιά έχει διαβεί το Σημείο της Κατάποσης να γυρίσει πίσω στο Κοσμικό Λαρύγγι πια δεν μπορεί.

Στάσου και Κοίταξε είναι η ώρα της απόλυτης Ισο-ρροπίας:

Ανάμεσα στην Κοσμική και την Πνευματική Ζωή

Την Επ-έκταση και την Εμ-βάθυνση

Τη Γείωση και την Ανάταση

Το Φως και το Σκοτάδι

Την Αλήθεια και την Αγάπη

Τη Ζωή και το Θάνατο

Την Αρχή και το Τέλος

Το Άρρεν και το Θήλυ..

Δημιουργείται αβίαστα Χώρος στο τέλος αυτής της δεκαετίας, Χώρος να Σταθείς Λίγο και να Κοιτάξεις πριν την έναρξη της επόμενης.

Κοιτάζοντας μέσα από το βίωμα της δεκαετίας που πέρασε στη ζωή μου, μέσα από την πολύτιμη παρουσία των ανθρώπων που με συντρόφευσαν στο ρυθμικό βάδην της ζωής, μέσα από αυτούς που έμειναν, αυτούς που έφυγαν, μέσα από όσα γέννηθηκαν και μετά τελείωσαν, όσα έμελε να γίνουν και όσα για κάποιο λόγο στερήθηκαν αυτή την  ελπίδα..

Μέσα από ότι άντεξε μέσα μου να αλλάξει και να μεταμορφωθεί, μέσα από όλες τις προγενέστερες εκδοχές και ερμηνείες μου, μέσα από τις πτυχώσεις του χιτώνα μου που ανεμίζει μπρος στον αγέρα που πνέει απ το Βοριά,  μέσα από την υποκειμενικότητα που ταξιδεύει στα γονίδια μου ένιωσα πως..

  • Η Αλήθεια είναι μια χώρα δίχως μονοπάτι και δίχως κλειδιά ο καθένας έχει χρέος και καθήκον να την ανακαλύψει μόνος του με τις δικές του δυνάμεις, πατώντας στη γονιδιακή και προγονική προίκα που του έχει δώσει το σύμπαν, δίχως ωστόσο πολιτισμικές προκαταληψεις, με ανοιχτά πανιά στον ορίζοντα του νόμου της απεριόριστου νόμου της εξέλιξης.
  • Η Νόσος δεν είναι ο εχθρός παρά μόνο το καμπανάκι για μια άλλη αναγκαία αλλαγή πορείας, αλλαγή τρόπου σκέψης και πράξης.
  • Η Ίαση δεν είναι εφικτή έξω από το πεδίο συνείδησης και αυτό διαχείρισης του ίδιου του ατόμου. Κανένας θεραπευτής, κανένα θεραπευτικό σύστημα  δυτικό ή ανατολικό , αρχαίο ή σύγχρονο  δεν μπορεί από μόνο του να απαλλάξει τον άνθρωπο από τις Οδύνες της Νόσου ψυχικής ή σωματικής. Η θεραπεία που έρχεται εξωτερικά λειτουργεί σαν στιγμιαία ανακούφιση σαν στοργική περίθαλψη, σαν όαση, σαν καταφυγή για να βρει ο άνθρωπος χώρο να βιώσει έστω και για λίγο την Διαύγεια και τη Γαλήνη που Διέπει την κατάσταση Υγείας, ώστε να βρει μέσα του τη δύναμη ο ίδιος να πάρει τις κατάλληλες αποφάσεις και να Ζήσει τη Ζωή που του Πρέπει.
  • Ο Θεραπευτής συνεργάζεται με τον Θεραπευόμενο, ο Αναλυτής με τον Αναλυόμενο, ο Καθοδηγητής με τον Καθοδηγούμενο, ο Δάσκαλος με τον Μαθητή, ο Διοικών με τον Διοικούμενο και αυτοί είναι απλά και μόνο Ρόλοι που παίζουμε και εναλλάσσονται για όλους μας ανεξαιρέτω- αέναα- στην κοσμική ιεραρχία της Ζωής. Δεν αρκούν να μας καθορίσουν, να μας κατονομάσουν, δεν χωρούν να στεγάσουν το μεγαλείο της Ατομικής μας Ύπαρξης, δεν χρειάζεται να μένουμε και να παγιδευόμαστε για πολύ καιρό εκεί.
  • Ο Διαλογισμός δεν είναι μέθοδος ή πρακτική, Είναι Κατάσταση Ύπαρξης που Εδραιώνεται μέσα από την Αλήθεια και την Αγάπη που Αντέχει ο καθενας μας να Φέρνει στην καθημερινη του ζωή. Οι στιγμές της συνειδητής παύσης είναι περισσότερο Πρόβα για τη Μεγάλη Παράσταση της Ζωής που βιώνεται ως Διαλογισμός. Άφησε τη σιγή του Νου να έρχεται να σε βρίσκει Εκείνη, άφησε την καρδιά να γίνει Ρόδο αμάραντο. Προσκάλεσε την Παρουσία μην προσπαθείς να τη Δημιουργήσεις, να την Επιβάλεις, να την Ελέγξεις: Δεν μπορείς.
  • Ο Ρόλος της Επιθυμίας και του  Πόνου είναι Ανεκτίμητος καταλύτης στο Δρόμο της Αυτοσυνειδησης. Η καταπίεση, η άρνηση, η προσπάθεια «πνευματοποίησης» τους καθυστερεί το ταξίδι και φέρνει μοιραία τον άνθρωπο αντιμέτωπο με μια κλιμάκωση της ανθρώπινης φύσης του, μέχρι να βρει το θάρρος να βιώσει και μετά να υπερβεί τα ατομικά και συλλογικά του τραύματα και να φθάσει με τρόπο φυσικό και αυθεντικό στο λιμάνι της Ύπαρξης.
  • Η Αξία μας σαν όντα είναι Αυταπόδεικτη και πηγάζει από τον Δημιουργικό πυρήνα του ίδιου του Σύμπαντος. Ήμασταν πάντοτε , είμαστε πάντοτε και θα είμαστε πάντοτε Άξια γενήμματα του Σύμπαντος, ανεξάρτητα από τα επιτεύγματα, τα αποκτήματα, την ανθρώπινη αποδοχή και αναγνώριση. Η Αξία μας είναι Αξίωμα και Αναβλύζει βαθιά μέσα από το κυτταρικό μας DNA.
  • Η Ενότητα είναι μια Χώρα που σε αφήνει να την επισκεφτείς όταν καταφέρεις να βγεις ή τουλάχιστον να μπαινοβγαίνεις από την πρώιμη θωράκιση (conditioning) της Προσωπικότητας . Και αυτό είναι το Ταξίδι του Οδυσσέα που πρέπει να Αντέξεις να Κάνεις.

Ως προς τη δεκαετία που έρχεται η αίσθηση μου είναι ότι μας καλεί να ταξιδέψουμε όσο το δυνατόν πιο ελαφρά, με μια μικρή ευέλικτη χειραποσκευή και με καρδιά γεμάτη από Εν-θουσιασμό αποφορτισμένοι και λυτρωμένοι από μνήμες, εμπειρίες και σωματικά ή ψυχολογικά βάρη. Ο δρόμος της αποφόρτισης περνά-κατά την ταπεινή μου άποψη- πάντα από τη θεραπευτική έκφραση του Λόγου για ότι μας πονά και μας φορτίζει και μετά από την εσωτερική μας δύναμη να χαλαρώνουμε, να απελευθερώνουμε, να αφήνουμε πίσω μας και να συγχωρούμε. Η έκφραση της Οδύνης μέσω του Λόγου, ως θεραπευτική βάση της Ψυχανάλυσης, της Ψυχοθεραπείας, του Μυστηρίου της Εξομολόγησης, δίνει στον άνθρωπο το δικαίωμα και τη δυνατότητα να εξωτερικεύσει ότι τον βαραίνει, ότι τον κρατά δέσμιο σε μνήμες και εμπειρίες του παρελθόντος, ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να αποδεσμευθεί, να κατανοήσει, να συν-χωρήσει και συνεπώς να Προχωρήσει.

Καλό ταξίδι στη νέα δεκαετια που ξετυλίγεται για τον καθένα Προσωπικά και την Ανθρωπότητα Συλλογικά.

Μαριάννα

1 Comment

  1. Εκστατικό, καθοδηγητικό και βαθιά αποκαλυπτικό.
    Μου δημιουργεί την αίσθηση και την ανάγκη να βουτήξω στην αλήθεια του, στην κρυσταλλική πυρινική του βάση και να γίνω ένα, με ένα μαγικό τρόπο να “δω” πως καθρεφτίζεται η ύπαρξη, πως βιώνεται η από-ταύτιση του εαυτού και η ευδαιμονία του “Είμαι”. Μακάρι να έβρισκα τον τρόπο…
    Σας ευχαριστώ για το έναυσμα και την έμπνευση που δίνει το υπέροχο άρθρο σας 🙏
    Καλή χρονιά με Φως, Αλήθεια και Αγάπη💫

Write A Comment

one × two =