Κατηγορία

Τέχνη

Κατηγορία

Η τέχνη ως αποκάλυψη· η βία το ιερό και τα εξιλαστήρια θύματα Πόσο ένοχος ήταν τελικά ο Οιδίποδας; Ο Ιώβ ήταν μονάχα ένας άνθρωπος που έγινε παιχνίδι στα χέρια του θεού; Υποσχέθηκε ο Χριστός ότι θα φέρει ειρήνη στον κόσμο; Κατά πόσο τελικά οι θεοί «παραγγέλνουν» ιερούς πολέμους;…

Άδειες Μείναν Άδειες οι λέξεις μας Άδειες κι οι σκέψεις μας Σκόρπισε, σαν κάβος που υψώνεται άναρχα και σπάζει ομίχλης δεσμά, η Στοργή μας Και το δικό σου κάποτε Πλήρωμα Ήρθε θαρρείς και γέμισε ο Συν του Παντός κενός, μα συνάμα κι ολόγιομος.. Χώρος

Υπάρχει μια Αγάπη Ατελεύτητη; Που βαίνει ολοκληρωτικά προς την Αιωνιότητα παραμερίζοντας οτιδήποτε φθαρτό; Που εκπληρώνει τα πιο δημιουργικά σου όνειρα, μια ζεύξη προς τα πιο Υψηλά σου Οράματα και Ιδανικά; Υπάρχει μια Αγάπη Φωτεινή που γνέφει με χαμόγελο εγκαρτέρησης σαν Γνήσια Μάνα; Υπάρχει άραγε μια Αγάπη που αρνείται…

Βράδιασε πάλι Πιάσαν κι απόψε οι Υπηρέτες του Θεού τα Άχραντα πόστα τους Κι απ’ την καρδιά τους μέσα πικροστάζει, του Κόσμου το μονάκριβο υφάδι.

Ψυχή μου τη θύρα σου άγγιξα, δεν απεκρίθης. Στ’ αυτί σου γλυκοψιθύρησα, εξαφανίσθης. Και ωστόσο, πριν αλέκτωρ λαλήσει, τρεις φορές έσπευσες να μ’ ασπαστείς, να με φροντίσεις. Βρέφος που βρήκε το σθένος μονάχο να υψωθεί, σε τρυφερά γυναίκας πόδια, με ζέση να στεριώσει. Ανάσα που εκπαιδεύθη ολιγαρκώς παντός…

Ήρθε το άγιο Φως της μέρας, το νιώσα, δεν ήμουν μόνος. Εκεί στην άκρη του κόσμου, πάσχιζα, αλλά δεν ήμουν μόνος. Ξεμάκραινα και έφευγα, αλλά δεν ήμουν μόνος. Το μόνος το νιωσα, το ξόρκισα, το φόρεσα για χρόνια ολόκληρα, μετάλαβα το μόνος. Και έκτοτε κατάλαβα, σταμάτησα και γέλασα,…