Τέχνη

Ποτέ δεν ήμουν μόνος…

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr

Ήρθε το άγιο Φως της μέρας, το νιώσα, δεν ήμουν μόνος.
Εκεί στην άκρη του κόσμου, πάσχιζα, αλλά δεν ήμουν μόνος.

Ξεμάκραινα και έφευγα, αλλά δεν ήμουν μόνος.
Το μόνος το νιωσα, το ξόρκισα, το φόρεσα για χρόνια ολόκληρα, μετάλαβα το μόνος.
Και έκτοτε κατάλαβα, σταμάτησα και γέλασα, ποτέ δεν είμαι μόνος.

Είσαι Εσύ εκεί, πιστός πάντα συνοδοιπόρος.
Ψυχή μου μείνε ζωντανή, μας μένει ακόμα δρόμος.

Γράψτε ένα σχόλιο

two × three =