Τέχνη

Primordial

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr

Πάψε ν’ακους σου Λέω Αγάπη μου
των Νεκρών Προφητών τις Φωνές

Δεν είναι παρά Λαμπρών Νεφών Απομεινάρια και Φαντάσματα.
Στα Δίχτυα έχεις πιαστεί της Αθάνατης Πλοκής τους
Που σαν Πιαστεί Θνητός Δύσκολα Ελευθερώνεται
Καθώς Μάταια Ολοσχερής Να Γίνει Αγωνίζεται
Λες και Έπαψε Ποτέ Να Είναι..
Σαν τον Νυμφίο Σπρώχνονται, Ευγενικά Θαρρείς και Συνωστίζονται
Της Υπαρξης σου ποιός θα Τελέσει τον Ιερό Αρραβώνα.

Εχει κι η Γήινη Ζωή του Ανθρώπου
την Πνοούλα της
που ακόμα και τις Θείες Κλίμακες που Ορμάς με Μιας να Ανέβεις
Μαλακώνει..
Άκουσε μόνο την Πνοή που απ’ τον Όμορφο Λαιμό Σου Αναδύεται
Ψιθυρίζει απ’τον λιτό χώρο του Σήμερα.
Κι Αν Ακόμα δεν Βαστά Χρυσό Κηρύκειο, παρά ένα Κόκκινο μικρό Κουβαδάκι..
Αφέσου, άκουσε Τη
Μπας και Χαρείς Λίγο και Πας να Παίξεις
Και Βλέπεις Μετά..
Όλους Αυτούς τους Κήρυκες Που Μες Τα Χρόνια Μάζεψες
Τι στην Ευχή Θα τους Κάνεις..

Write A Comment

five × four =